Czarno biała i w kolorze - book

Recenzje książek

PAULA HAWKINS - „DZIEWCZYNA Z POCIĄGU”

dziewczyna z pociagu.jpg

PAULA HAWKINS –  Znana również jako: Amy Silver Książka Pauli Hawkins "Dziewczyna z pociągu" otrzymała tytuł Książki Roku 2015 lubimyczytać.pl w kat. Kryminał sensacja Thriller. Zanim została pisarką, przez piętnaście lat pracowała jako dziennikarka. Urodziła się i wychowała w Zimbabwe, obecnie mieszka w Londynie. Prawa do wydania jej pierwszej powieści kupiły 44 kraje, zaś prawa filmowe sprzedano wytwórni Dreamworks.

 

Autor: Paula Hawkins

Wydawnictwo: Świat Książki

Ilość stron: 328

Data premiery: 14 września 2016

ISBN: 9788380316904

Kategoria: thriller/sensacja/kryminał

 

SŁOWA KLUCZOWE: alkoholizm, tajemnice, pociąg, literatura brytyjska, literatura angielska.

 

O KSIĄŻCE/FABUŁA – „Rachel każdego ranka dojeżdża do pracy tym samym pociągiem. Wie, że pociąg zawsze zatrzymuje się przed tym samym semaforem, dokładnie naprzeciwko szeregu domów. Zaczyna się jej nawet wydawać, że zna ludzi, którzy mieszkają w jednym z nich. Uważa, że prowadzą doskonałe życie. Gdyby tylko mogła być tak szczęśliwa jak oni. I nagle widzi coś wstrząsającego. Widzi tylko przez chwilę, bo pociąg rusza, ale to wystarcza. Wszystko się zmienia. Rachel ma teraz okazję stać się częścią życia ludzi, których widywała jedynie z daleka. Teraz się przekonają, że jest kimś więcej niż tylko dziewczyną z pociągu.”

 

 

RECENZJA/REFLEKSJA 

„Dziewczyna z pociągu” - Niedawno przeczytałam książkę a wczoraj obejrzałam również film. To kolejna opisana i sfilmowana dramatyczna historia. Dołujący a momentami straszny obraz - zwłaszcza w filmie - samotnej, zranionej i mocno uzależnionej kobiety. Film zdecydowanie uwydatnia alkoholizm głównej bohaterki, dlatego książka w zestawieniu z filmem jest dużo lżejszym obrazem - takie mam wrażenie. Film, mimo dwóch tragicznych scen, również nie należy do szczególnie mrocznych. „Dziewczyna z pociągu” to raczej podróż w głąb „problemów duszy”, głównej bohaterki Rachel. To morze jej uczuć, osobistej tragedii, alkoholizmu i małżeńskich tortur na różnych poziomach, nie tylko psychologicznych. Historia jakich wiele, która może się zdarzyć wszędzie. Akurat ta dzieje się tu i teraz w głowie Rachel, w jej życiu i w obrazach które obserwuje jeżdżąc każdego dnia pociągiem, bez celu, i pomysłu na siebie. Cały czas pije. Zapija ból. Wszystko ją przerasta. Nawet codzienne zwyczajne obowiązki. Ukrywa przed przyjaciółmi fakt, że straciła pracę i nie ma za co żyć ani dokąd pójść. By nie myśleć o swoich problemach, śledzi codziennie, „z pozycji pociągu i flaszki”, pozornie udane i spokojne życie byłego męża i jego nowej żony oraz dziecka. Codziennie patrzy przez okno pociągu, na nich, i na ich wspólny dom, torturując siebie tym widokiem. W identyczny sposób obserwuje drugą parę małżeńską i sądzi, że ten związek jest wręcz idealnym. „Nienawidzi” tych pierwszych i w jakiś przedziwny sposób „kocha” tych drugich. Wciąż na nich patrzy. I wyobraża sobie ich szczęście. To daje jej nadzieję… ale mimo tej nadziei, wciąż pozostaje w swej matni zagubienia. Nie potrafi zrobić kroku „w przód”. Pewnego dnia „ten idealny obraz pary” zostaje zakłócony. Widzi seksowną Megan całującą innego mężczyznę. To nie jest jej mąż. Wszystko od tej chwili zaczyna się gmatwać a z czasem okazuje się, że wszyscy bohaterowie powieści są ze sobą powiązani nie tylko w sprawie zaginięcia kobiety, seksownej blondynki, Megan. Ta niesamowicie zagmatwana i ostatecznie tragiczna w konsekwencjach historia, jest niemal od początku kryminalnym śledztwem, w które wchodzi „całą sobą” główna bohaterka Rachel. Nawiązuje ze wszystkimi bohaterami powieści, jakąś relacje. Rozpaczliwie próbuje dociec swojej niewinności, chce pomóc policji i mężowi zaginionej kobiety. Dzieje się wiele zła. Rachel wciąż czuje się winna i bezwartościowa, jednak to ona sama odkrywa wszystkie perfidne kłamstwa byłego męża, i to ona, jest osobą która ostatecznie rozwiązuje całą zagadkę kryminalną. Książka oczywiście kończy się tragicznie ale główna bohaterka w końcu odzyskuje spokój i równowagę. Od tej chwili, jest osobą która podąża w stronę własnego szczęścia i spełnienia. Powieść należy do gatunku psychologiczno-obyczajowego, więc sporo w tym realnych obrazów i problemów. Jest też sporo wątku sensual i sporo ludzkiego dramatu, ale to przede wszystkim, kolejna powieść psychologiczna. Książkę i film oceniam pozytywnie. Czytać zawsze warto a w tym przypadku można również obejrzeć film, więc i to, zdecydowanie POLECAM.

 

dzp.jpg